De moordenaar

Nu ik weer een bijdrage heb gemaild voor een ‘Dordtse publicatie’ herinner ik me mijn bijdrage aan een Dordtboek: het gedicht de Moordenaar.

eng paard

De moordenaar

 

Een vuile paardenbek drinkt uit een bak.

Het vochtige stro tussen zijn hoeven stinkt,

terwijl zijn betraande oog gulzig blinkt.

Haver gutst uit een gat in de zak.

 

Ongeduldig slikt hij, waarna water zinkt.

Tussen zijn poten ligt een rillend wrak,

zak met botten in een katoenen pak,

onder een hengst die maar verder drinkt.

 

De duisternis valt behoedzaam in.

Het beest knabbelt aan zijn lederen band.

Over zijn slachtoffer scharrelt een spin.

 

Speeksel druipt vanonder een gele tand.

Dat was weer een misdaad zonder zin.

De maan sluipt omhoog en beloert het land.

 

 

Commentaar indienen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *